Pobudka

Przerwa zimowa dobiega końca.

Kilka długich tygodni, ciągnącej się ni to zimy, ni to jesieni…

Pora roku, która nakazuje spać, zamykać się, wycofywać, pora roku, kiedy Ziemia milczy…Nicość i bezruch. Ześrodkowanie.

I tak też było w tym roku. Jeśli podejmuje się działania wbrew naturze, one sprawiają, że człowiek odczuwa jeszcze większe zmęczenie, niespójność, a rzeczy małe wydają się przerastać.

Dawniej, naturalny cykl człowieka w okresie zimy, nakazywał się chronić przed chłodem, ciemnością i brakiem pożywienia. Te pierwotne instynkty pozostały w nas do dzisiaj, nawet jeśli nie zdajemy sobie z tego sprawy. Podświadomie dążymy do wyciszenia się… Zachwianie tej równowagi cyklicznej w okresie zimy powoduje u nas przesilenie i choroby…

Ja tym razem zwolniłam tempo i weszłam do świata wewnętrznego, aby lepiej zrozumieć miniony rok i ten, który nadchodzi … Jak dla mnie jeszcze się nie rozpoczął. Mój rok wstaje wraz ze słońcem  i wtedy zmieniają się zasady biologiczne, mentalne…

 

Długie wyciszenie, wręcz niechęć do działania, niczym ususzona trawa, pozbawione liści drzewo…

Bardzo chciałam posłuchać rozumu i rzucić się w wir intelektualnego, racjonalnego funkcjonowania – ciało zadecydowało inaczej.

Aż nastał rok 2020 i radykalnie zmieniła się energia.  Jaka ona jest sami wiecie i widzicie. Wymaga ostrożności, skupienia i totalnego wyciszenia. Żaden pośpiech w tej chwili nie będzie miał sensu. Stare wzorce tak długo będą nas trzymać w okowach, aż w końcu  pękną strzemiona i ciasne popręgi. Teraz wiem do czego przygotowywał mnie mój organizm i mądre ciało.

Ogromną radość sprawiło mi podsumowanie roku poprzedniego, ale dzisiaj patrząc z perspektywy, tak wiele się działo, tak szybko i łapczywie… Czasem pustka oznacza coś większego, coś ogromnego. Zatem uwaga…skupienie… koncentracja, napawanie się każdą chwilą, powoduje, że staje się ona tą najbogatszą na świecie. Teraz wie na czym polega problem ludzi cierpiących na wieczne poczucie braku… To nic innego jak powierzchowność.

Za kilka dni pewnie rozpocznie się mój rok, bo rozpocznie się wiosna… Czyś nie tak powinno być?  Nastanie wiele nowych rzeczy ale i kontynuacja już tych zaczętych.  W tym roku chcę bardziej skupić się na doświadczaniu tego cudu jaki zowie się  Aktem Twórczym.

Życie zbyt szybko przecieka między palcami, to dlatego że ciągle się z nim ścigamy, liczymy czas, którego tak naprawdę nie wiemy ile mamy. Staramy się wszytsko połapać i wstadzić do jednego worka…Ta iluzja jest bardziej zabójcza niż jakakolwiek broń wymierzona przeciwko istnieniu.

50949510_10218290942603937_5068225592994824192_n

Życzę sobie ciszy, by właśnie z niej lepiej wydobyć wszystko to, co uciekło mi dawniej, chociażby czas na pisanie tego bloga.

 

Słońce topi śnieg. W moim pokoju zakwitły kwiaty, kiełkują cebulki kolorowych kwiatów…

Miłego dnia kochani, nie pędźmy tak bardzo.

Pobudka 🙂

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s